بندری که نمک گیرت می نماید - وبلاگ ورساچه

به گزارش وبلاگ ورساچه، بوشهر از آن شهرهای بندری است که اگر یک بار بروی، بارهای دوم و سوم و چهارم هم راهی این بندر می شوی. اصلا می گردد یکی از مقاصد گردشگری ات. هر بار که برای سفر برنامه ریزی می کنی، نام بوشهر را هم می نویسی.

انگار یک بار می روی و با این شهر آشنا و قوم و خویش می شوی و بارهای دیگر همواره ته ذهنت هست که بروی و حالش را بپرسی و او آن قدر مهربان و مهمان نواز است که هربار به دیدارش می روی حتی اگر دست و دلت خالی باشد و حوصله ات یاری ات نکند، این دوست چنان حالت را خوش می نماید که انگار همه چیز صفر شده و تو دوباره باانرژی از سر خط آغاز می کنی.

دریای بوشهر انگار مهربان تر از بقیه دریاهاست و ساحلش استوارتر است و مردمانش خودمانی تر. با یک سلام می توانی با آنها خودمانی شوی و بنشینی چای بخوری با خرمای دشتستان و اگر اهلش باشی قلیان برازجانی هم مهمان شان شوی.

در کوچه پس کوچه های بوشهر که راه بروی، بوی ماهی می آید که در سبزی تازه در حال پخت است که به آن قلیه ماهی می گویند و اگر گوش تیز کنی، از پنجره ها صدای آدم هایی را می شنویی که با لهجه خوش بوشهری با هم صحبت می نمایند یا صدای زنی را می شنوی که آوازی غریب می خواند.

لب دریا که بروی و اگر کنجکاو باشی و پایت را بگذاری روی عرشه لنجی که دارد یخ بار می زند نه کسی چپ چپ نگاهت می نماید و نه می گوید اشتباه آمده ای و برو بیرون.

فقط با آن لهجه خاص بوشهری به تو می گویند مراقب باش... نه نگاه شان سنگینی می نماید و نه لحن شان به تو یادآوری می نماید که غریبه ای؛ مسافری.

انگار یکی از شخصیت های فرعی روایت های احسان عبدی پور هستی و ناظری بر آنچه در قصه هایش می گوید و با آن لهجه قشنگش همه مخاطب های داستان هایش را عاشق بوشهر و مردمش نموده است. یک بار اگر به بوشهر بروی، دیگر ماجرا تمام است، برای بار دوم، سوم و... خواهی رفت. انگار باید بروی و رویدادی یا آدمی را که گم نموده ای پیدا کنی.

هر چند سال جاری دومین نوروزی است که ورود به بوشهر ممنوع است به خاطر کرونا و گرنه عید سال جاری هم مثل سال های قبل بوشهر پر از مسافر می شد.

هوای بوشهر از بهمن تا اواخر فروردین، هوایی است بهشتی که باید آن را حس کنی تا کمی درک کنی هوای بهشت یعنی چه؛ هوایی که بوی دریا می دهد، بوی دریایی که به اقیانوس وصل است و به همه آب های دنیا.

کروناست و نمی گردد رفت بوشهر اما امروز، روز ملی بوشهر است و می توان درباره آن نوشت. می توان سفر به بوشهر را تبدیل به وسوسه کرد تا در پساکرونا در اولین سفر راهی بوشهر شد.

وقتی حروف ابجد به یاری می آیند

دکتر الله کرم لیراوی، پژوهشگر و نویسنده اهل بوشهر درباره نامگذاری 18اسفند به نام این شهر می گوید: چند سال قبل شورای شهر نامگذاری روزی به نام بوشهر را پیشنهاد کرد و از پژوهشگران و نویسنده ها خواست بنا به اسنادی که موجود است، روزی را پیشنهاد نمایند.من تاریخ بوشهر را مطالعه نموده ام و اتفاقات مهم را استخراج و آنها را به حروف ابجد تبدیل کردم.ماه اسفند درآمد، 18اسفند روز تاسیس مدرسه سعادت است و بقیه تحقیقاتم به عدد 18 نزدیک شد.مستنداتم را به شورای شهر دادم و آنها متقاعد شدند 18 اسفند را به نام روز ملی بوشهر نامگذاری نمایند.

مدرسه سعادت، دومین مدرسه بعد از دارالفنون است که به سبک مدرن در بوشهر ساخته شده.این مدرسه را احمدخان دریابیگی پایه گذاری نموده که اول به نام احمدیه معروف بوده اما بعد توسعه پیدا نموده و به نام سعادت معروف می گردد.سعادت، نام مدیر مدرسه بوده.خیلی از شخصیت های معروف بوشهری در این مدرسه درس خوانده اند که بعضی از آنها در ایران مانده اند و بعضی هم رفته اند.باباچاهی ها که از اهل فرهنگ و ادب بوشهر هستند در این مدرسه درس خوانده اند.صادق چوبک هم از درس خوانده های این مدرسه است.ساختمان مدرسه سعادت که معماری زیبایی دارد و در و پنجره هایش کم نظیر است، یکی از جاذبه های توریستی بوشهر است.این مدرسه در سال 78 ثبت آثار ملی ایران شد.

معماری نادرشاهی بوشهر

دکتر لیراوی درباره معماری بوشهر می گوید: بوشهر چند بار مورد هجوم بیگانگان از جمله انگلستان قرار گرفته اما معماری ای که در این شهر قدمت یافته و باقی مانده کاملا ایرانی است و بیشتر مربوط به دوره نادرشاه است که پایگاه دریایی خود را در ساحل بوشهر ساخت.اگر به بوشهر آمده باشید حتما اداره گمرک و خیابان آن را دیده اید و ساختمان هایی که در این خیابان و اطراف اداره گمرک است.

این بناها معماری اصیل ایرانی دارند.آن موقع از کشورهای هندی و آفریقایی و گاهی عربی مصالح آورده می شد.چوب های صندل که بوی خوشی هم داشتند در ساخت این بناها به کار رفته اند.پنجره های معماری بوشهر بی نظیر است و طوری طراحی و ساخته می شد که به عنوان مثال بادی که از سوی دریا می وزد در خانه ها جریان یابد و هوا را خنک کند.در و پنجره و سقف بلند خانه ها در معماری بوشهری اهمیت داشته و باعث خنکی شان می شده.

خارجی های بوشهر

هندی ها و آفریقایی ها به بوشهر زیاد می آمدند.بعضی برای کار و گروهی در بوشهر ماندند و ازدواج کردند و خانواده تشکیل دادند. رنگ پوست آفریقایی هایی که در بوشهر مانده اند، تعیین است و اگر از آنها پرس وجو کنید، می گویند اصلیت شان آفریقایی است.

بعضی از هندی ها هم در بوشهر مانده اند و لهجه و زبان آنها را می توان در مردم قدیمی تر بوشهر دید و بعضی از کلماتی که در بوشهر رایج است، یادگار همین هندی هاست.

جاذبه های توریستی بوشهر

چند سالی است که بوشهر به یکی از مقاصد توریستی ایرانی ها تبدیل شده است.تا چند سال قبل قشم، بندرعباس و کیش در خطه جنوب بیشتر مسافران را به سمت خود جلب می کرد.

چون این بندرها علاوه بر جذابیت های توریستی بازاری هم دارند که مردم می توانند خرید نمایند.همین باعث شده بود بوشهر کمتر مورد توجه قرار گیرد اما با فعال شدن بندر گناوه و دیر، دیلم بازار استان بوشهر هم فعال شد.

مردمی که به بوشهر می آمدند، می توانستند در کنار تفریح و بازدید از مکان های تاریخی و قدیمی این شهر، اجناسی را با قیمت مناسب خرید نمایند.یک خانواده راهی بوشهر می گردد.

فرزندان این خانواده می توانند از دریا و ساحل بسیار زیبای بوشهر لذت ببرند و تفریح نمایند. پدر و مادر خانواده هم می توانند مثلا به دیدن خانه رئیسعلی دلواری و کلیسا گئورک مقدس بروند و از مناطق قدیمی بوشهر بازدید نمایند و بعد هم سری به بازارهای مختلف این استان بزنند و اجناس را با قیمت مناسب تر بخرند.

هتل ها و مهمانسراهای زیادی در بوشهر ساخته شده که مسافران می توانند در آن اسکان نمایند بنابراین می توان گفت استان بوشهر و به خصوص شهر بوشهر همه ظرفیت های لازم برای جذب توریست را دارد به ویژه در هوای بهاری این استان و زمانی که دریا و خشکی در بهترین شرایط هستند.

بعضی بناهای تاریخی و قدیمی بوشهر در بی توجهی از بین رفته اند اما چندسالی است دولت و مسؤولان بناهای باقی مانده را بازسازی نموده و کوشش دارند آنها را حفظ نمایند که این به زیبایی بوشهر می افزاید.

سال جاری هم که کرونا ماندگار شده اما امیدواریم زمستان سال 1400 و نوروز 1401 مردم بتوانند با خیال راحت به بوشهر بیایند و از امکانات یک بندر جنوبی لذت ببرند.

طاهره آشیانی - روزنامه نگار / روزنامه وبلاگ ورساچه